Jaskinię stanowi prawie poziomy, 22,5-metrowy korytarz zaczynający się przy otworze wejściowym a kończący zawaliskiem.
Po 7 metrach na lewo odchodzi od niego błotnista, 5,5-metrowa odnoga. Na końcu korytarza, przy zawalisku, na lewo znajduje się dwumetrowy kominek, a na prawo – krótki korytarzyk[3].
Jaskinia znana była od dawna. Chronili się w niej dezerterzy w okresie I wojny światowej. W latach 1921–1923 bywali w niej bracia Tadeusz i Stefan Zwolińscy. Kazimierz Kowalski w 1953 roku opublikował plan i opis jaskini.
Wyżej położona Jaskinia nad Korytem bywała mylnie nazywana Jaskinia Siwarowa lub Siwarowa Dziura[3].
Przypisy
↑Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984
↑Jaskinie Tatr [online], 27 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-27].