Persistent postural-perceptual dizzinessDe opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
Persistent postural-perceptual dizziness (PPPD) is de term die gebruikt wordt bij het bestaan van duizeligheidsklachten, langer dan drie maanden, waar geen andere oorzaak voor is gevonden. De aandoening is voor het eerst beschreven in 2000 door Jeffrey Staab, Michael Ruckenstein ea en door hen chronic subjective dizziness genoemd. PPPD is de term waaronder de aandoening is opgenomen in de ICD-11 en DSM-5.[1][2] In 2014 werd consensus verkregen over de belangrijkste symptomen en diagnose van Persistent postural-perceptual dizziness. De Wereld Gezondheidsorganisatie heeft PPPD opgenomen in de ontwerplijst van diagnoses van de volgende editie van de International Classification of Diseases (ICD-11)[2], als een ziekte van het binnenoor. In de totstandkoming van de consensus rond PPPD spelen CSD (Chronic subjective dizziness) een PPV (Phobic postural vertigo) een belangrijke rol. PPPD wordt gezien als een somatoforme stoornis die zich bevindt tussen de otoneurologie en psychiatrie. Mogelijk bestaat er een verbinding tussen het "angstgebied" in de hersenen en het evenwichtsoorgaan (vestibulaire systeem). Symptomen
Behandeling
Externe links
Bronnen, noten en/of referenties
|