Milieuhygiënisch bodemonderzoek in NederlandHet milieuhygiënisch bodemonderzoek in Nederland is wettelijk voorgeschreven om de kwaliteit van de bodem te kunnen bepalen. Voor de wijze van onderzoek zijn normen opgesteld met als doel een uniform, controleerbaar en onderling vergelijkbaar systeem van bodemonderzoek te verkrijgen. GemeenteBij een bodemonderzoek worden de gebruiks(on)mogelijkheden onderzocht die de bodemkwaliteit biedt. Het is een gemeentelijke taak te beoordelen of er bij gevallen van niet-ernstige bodemverontreiniging gebouwd mag worden. Bodemonderzoek kan naar oordeel van de gemeente noodzakelijk zijn bij:
Aan de hand van diverse onderzoeksmogelijkheden kan een bodemverontreiniging in kaart worden gebracht. OnderzoekOm de bodemkwaliteit van een bepaalde locatie vast te leggen en de kosten te beperken, worden er in het algemeen een klein aantal grondboringen uitgevoerd en peilbuizen geplaatst. Van de genomen grond- en grondwatermonsters wordt op basis van veldwaarneming vervolgens weer een beperkt aantal geselecteerd en in een laboratorium geanalyseerd. Om te kunnen waarborgen dat er na het uitvoeren van een bodemonderzoek een betrouwbare inschatting gemaakt kan worden van de bodemkwaliteit ter plaatse en om onderzoeken onderling te kunnen vergelijken, moeten de onderzoeken uitgevoerd worden volgens vastgestelde protocollen. Typen onderzoek
Vervolg op nader onderzoek kan zijn dat alsnog een (extra) aanvullend onderzoek wordt uitgevoerd of dat er na een saneringsonderzoek een saneringsplan wordt opgesteld en uitgevoerd. Een bodemsaneringstraject wordt met een evaluatie afgesloten. Door de traditionele manier van bodemonderzoek (boren, monstername en analyse) te combineren met nieuwere onderzoekstechnieken zoals milieusonderingen, geofysische meettechnieken etc., kan het bodemonderzoek beter (onzekerheden worden geminimaliseerd), sneller (er zijn minder veldwerkronden nodig) en goedkoper (door gerichte bemonstering zijn minder analyses nodig) uitgevoerd worden. Protocollen en normenDe bekendste protocollen zijn hieronder aangegeven:
ToetsingSinds 1994 worden de gemeten concentraties (de analyseresultaten), die middels bodemonderzoek worden vastgelegd getoetst aan de Streef- en Interventiewaarden (S&I waarden) uit de Leidraad bodembescherming, zoals gepubliceerd in de Staatscourant, nummer 39 van 24 februari 2000. Vóór 1994 waren dit de 'ABC'-waarden. De S&I waarden voor grond zijn afhankelijk van het gehalte aan humus (organische stof) en lutum. Voor grondwater zijn de waarden van sommige stoffen afhankelijk van de diepte van het genomen grondwatermonster. De streefwaarde geeft het niveau aan waarbij sprake is van een duurzame bodemkwaliteit. De interventiewaarden zijn de verontreinigingsniveaus waarboven sprake is van ernstige of dreigende ernstige vermindering van de functionele eigenschappen die de bodem heeft voor mens, plant of dier. De (S+I)/2 wordt ook wel de tussenwaarde (T) genoemd, als vervanging voor de oude 'B'-waarde. Overschrijdingen van de toetsingswaarden worden als volgt geïnterpreteerd:
Voor gevallen van bodemverontreiniging ontstaan vóór 1987 bepaalt de hoeveelheid verontreinigde grond (>25 m3) of grondwater (>100 m3) samen met het verontreinigingsniveau (>I) of er sprake is van een al dan niet 'ernstig' geval van bodemverontreiniging. Zie ookExterne link |